Gecenin tek renk dünyasında
Kapandığında zihnin bir duvar gibi üzerine
Kaçacak bir yer yoktur artık
Telaşla sarınırsın sevda artıklarına
Umutla büyüttüğün kutsal kapıdan
Kaç göçebe salyangoz gibi geçip de
Lekelerini bırakmıştır toplumsal öfkelerin
Girdabına
Kaç düğümde boğazında kalmıştır
Sevda sözcüklerinin sana düşen yarısı
Bilemezsin
Oysa hep dışarıda aradığın
İçindedir de göremezsin, görmezsin
“Artık çok geç!”lere yazıldığında hikâye
Yakamozlara bırakırsın gözyaşlarını
Gecenin tek renk dünyasında
Zihnin bir duvar gibi kapanır üzerine
Ağlayamazsın.
