Fütursuz yağmurlar ıslatıyor
Gözlerinin gerisinde ikilenen
“gel”melerin üzerine
Suskun geçen yalnızlıklar
Suskun geçen yalanlar
Geçmeyen baharlar gibi
Islak geçmişimde unutmadığım bir an
Ve o “an”ın yapay türevleri
Kopyala-yapıştır türünden sev-gitler
Ardında sensiz köpükler
Hani gözlerine hapsolsaydım ve kalakalsaydım
Yağmurla kalakalıp da durmasaydım
Hani bırakıp kendimi bir ikilemin
Tekil yanında gitmeseydim
Fütursuz yağmurlar ıslatıyor
Ama “yağmurun sesi” yok artık…
